O zabytkach

2012-02-14T21:28:00.002+01:00

SECESYJNA WILLA LETNISKOWA

- OCALONE DZIEDZICTWO -

Fot.Dariusz Kulesza / AG

Skansen Miejskiej Architektury Drewnianej - Łódź

CERKIEW

2012-01-31T23:42:00.000+01:00

Katedra Prawosławna św. Aleksandra Newskiego w Łodzi

Cerkiew katedralna św. Aleksandra Newskiego w Łodzi – katedra prawosławna. Główna świątynia diecezji łódzko-poznańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego oraz siedziba miejscowej parafii (w dekanacie Łódź). Sobór mieści się przy ulicy Jana Kilińskiego 54.

Świątynia zbudowana w stylu rosyjsko-bizantyjskim na planie ośmiokąta z pięcioma absydami, przeznaczona na ok. 850 osób. Przysadzista wieża zakończona dachem i pięcioma wieżyczkami (od strony zachodniej), od środka polichromowana i zdobiona bogatą sztukaterią.

W detalach widać wiele z bizantyjskiego przepychu: ornamenty, kapitele, pilastry. W cerkwi umieszczono witrażowe okna. Ikonostas posiada troje drzwi i jest rzeźbiony w drewnie dębowym. Wykonał go Włoch Kamil w Petersburgu.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Sob%C3%B3r_%C5%9Bw._Aleksandra_Newskiego_w_%C5%81odzi

PROFESJONALNE RATOWANIE ZABYTKÓW

2012-01-22T10:51:00.000+01:00

Mnóstwo polskich obiektów zabytkowych czeka na rzetelną, dogłębną konserwację i odrestaurowanie. Często jest to kwestia zaawansowanych prac zarówno na zewnatrz, jak i wewnątrz budynków, wymagających olbrzymich kwalifikacji, wiedzy i pietyzmu. Wybór wyłącznie sprawdzonego, doświadczonego wykonawcy będzie gwarantował powodzenie efektu.

Przeczytajcie DODATEK PROMOCYJNO-INFORMACYJNY jednej z firm zajmujących się konserwacją zabytków.

WYKAZ DREWNIANYCH KOŚCIOŁÓW I CERKWI W GALICYI

2012-01-16T14:57:00.004+01:00

Bardzo się cieszę, kiedy instytucje takie jak biblioteki, stowarzyszenia, towarzystwa, itp. udostępniają ciekawe wydawnictwa w wersji cyfrowej.

Tym razem trafiłam na następujące pozycje :

1. "WYKAZ DREWNIANYCH KOŚCIOŁÓW I CERKWI W GALICYI"

2. "WAROWNY KLASZTOR KARMELITÓW BOSYCH W STARYM ZAGÓRZU"

3. "KOŚCIÓŁEK ŚW. ZOFII WE LWOWIE (NIEOCENIONY ZABYTEK PRZESZŁOŚCI LWOWA"

Udostępnione na stronie TOWARZYSTWA PRZYJACIÓŁ NAUK W PRZEMYŚLU.

UL. DWORSKIEGO 60

2012-01-04T00:11:00.001+01:00

Moja pierwsza myśl - autor fasady chyba inspirował się ATLANTEM - czyli postacią mężczyzny podtrzymującego strop, balkon, belkowanie, itp., zastępującego przy tym filar, kolumnę

(na przemyskiej elewacji trochę groteskowy ?).

Atlant- inaczej gigant, telamon, herkulant (átlas, átlantos) - znany był już w starożytności, został rozpowszechniony w baroku, a pochodzi od mitycznego Atlasa, który dźwigał sklepienie nieba.

Atlas Farnese

Atlant, Royal Academy of Medicine, Madrid

Żeńskim odpowiednikiem atlanta jest KARIATYDA.

Zdjęcie powyżej - bardzo znany - Erechteion na ateńskim Akropolu, od południowego wschodu, dodam, że jest to zagadkowa budowla sakralna, wzniesiona na miejscu pierwotnej - zburzonej przez Persów w 480 r. p.n.e., o której warto sobie poczytać w wolnej chwili.

* źródło TADEUSZ BRONIEWSKI "HISTORIA ARCHITEKTURY DLA WSZYSTKICH"
internet

NOWOROCZNIE

2012-01-01T16:38:00.001+01:00

W miastach starożytnych i legendach pogańskich często pojawia się wątek mitycznych strażników pod postacią zwierząt oraz nadnaturalnych istot, strzegących dostępu do ukrytych skarbów lub przejść w zaświaty.

Przemyskie "sztuk dwie" należą do ogrodzenia cmentarza "Na Zasaniu", autorem rzeźb jest Józef Wilk.

W sprawozdaniu z poświęcenia cmentarzy przemyskich czytamy : Podczas całej uroczystości płonęły ogniska w olbrzymich wazach, umieszczonych na pilonach przed pomnikiem. Ognie te bardzo dobrze dostrajały się do uroczystej chwili, bo symbolizowały wiecznie płonącą miłość i pamięć dla tych, co życie swe w ofierze złożyli. Wydaje się więc, że misy, które oplecione są wieńcem laurowym,

a wspierają się na łapach fantastycznych gryfów, to naczynia dla wiecznego ognia pamięci dla poległych za monarchię austro-węgierską.

* nazwa gryf wywodzi się z indogermańskiego grabh (chwytać), gryfy powszechnie uchodziły za strażników i poszukiwaczy złota, w którym się lubowały, wzmiankują o tym Ojcowie Kościoła,

średniowieczne bestiariusze oraz PLINIUSZ STARSZY. Historia naturalia. Ks. VII, 2. FORSTNER. Świat symboliki. s. 342-343.

Niektóre źródła podają, że gryfy są strażnikami mądrości i czujności.

Takich strażników życzę Wam w Nowym Roku.

fot. W.Hadamek, Przemyśl 1917 "Ilustrowany przewodnik po Przemyślu i okolicy" - M.Orłowicz

fot. O.Morawetz , Uroczystość poświęcenia cmentarza na Lipowicy (Zasanie)

w dniu 1 listopada 1916 r.

* źródło CZASOPISMO TECHNICZNE, WYD. POLITECHNIKA KRAKOWSKA,

Jan Schubert JÓZEF WILK I INNI POLSCY ARTYŚCI DZIAŁAJĄCY W ARMII AUSTRIACKIEJ PRZY TWORZENIU CMENTARZY WOJSKOWYCH W PRZEMYŚLU I GALICJI ŚRODKOWEJ

UL. BEMA 23

2011-12-29T21:22:00.004+01:00

Kolejna niepozorna kamienica, a zaskakuje płaskorzeźbą - Matki Boskiej i Dzieciątka.

Do tej pory zaobserwowałam na budynkach mieszkalnych tylko kapliczki elewacyjne,

jednak proszę ... ciekawy element plastyczny, napis pod postaciami świadczy o tym, że motyw został umieszczony w celu zapewnienia mieszkańcom opieki.

WOKÓŁ ZAGADNIEŃ REWALORYZACJI MIASTA PRZEMYŚLA

2011-12-17T19:21:00.002+01:00

Fragment artykułu WIADOMOŚCI KONSERWATORSKICH NR 19 (2006).

Opierając się tylko na wybranych przykładach zabytków architektury, za główne przyczyny ich niszczenia można uznać:

1. brak programów określających ochronę zabytków,
2. wprowadzanie nadmiernych przekształceń architektonicznych skutkujących zmianą autentyczności form i materiału, głównie zabytkowych kamienic,
3. źle prowadzone prace restauratorskie, renowacyjne, konserwatorskie, powodujące deformacje lub eliminacje substancji zabytkowej,
4. brak dbałości ze strony właścicieli, głównie zabytkowych kamienic; brak bieżących

i kompleksowych prac konserwatorskich,
5. brak dostatecznego zrozumienia wśród wielu użytkowników potrzeby ochrony obiektów zabytkowych i korzyści społecznych wynikających z odpowiedniego ich zagospodarowania.

Miasto Przemyśl, w którym zachowało się dziedzictwo kulturowe o randze europejskiej, powinno być objęte programem rewaloryzacyjnym zapewniającym zabezpieczenie i utrzymanie wielowiekowego dorobku.

Do najczęściej wymienianych wskazań i zaleceń, które powinny znaleźć się w takim opracowaniu,

a następnie być przestrzegane w procesie realizacyjnym, należą:
1. zachowanie historycznego i złożonego układu urbanistycznego Starego Miasta, będącego przestrzennym świadectwem jego tożsamości kulturowej (w tym miejscu rodzi się pytanie, czy

w sposób dogłębny ze stanowiska konserwatorskiego przeanalizowana została lokalizacja współczesnego gmachu muzeum na terenie historycznego tzw. miasta żydowskiego?

Taka inwestycja rodzi nową czasoprzestrzeń w wielowiekowym krajobrazie. Przemyśl, miasto

o bogatej historii, postrzegane jest jako zespół o wybitnych walorach panoramicznych

i kulturowych. Zachowane zabytki architektury i budownictwa świadczą o pełnieniu przez miasto roli ważnego ośrodka gospodarczego i kulturalnego);
2. stałe monitorowanie zmian, jakie zachodzą w przestrzeni zabytkowej i podejmowanie działań konserwatorskich; (...)

5. zabezpieczenie oryginalnej substancji zabytkowej z różnych okresów:
– przed uszkodzeniami powodowanymi nieodpowiednim użytkowaniem (wprowadzaniem nowych niekorzystnych programów),
– przed kreowaniem nadmiernych przekształceń, które niszczą autentyczność zabytków,
– powstrzymywanie procesów degradujących środowisko zabytków,
– stopniowa likwidacja niekorzystnego oddziaływania ciężkiego ruchu transportowego;
6. tworzenie dogodnych warunków sprzedaży kamienic i stosowanie zachęt (w ramach posiadanych możliwości prawnych) do podejmowania prac restauratorskich zgodnie z wymogami konserwatorskimi.

DWÓR HORODYŃSKICH W KOTOWEJ WOLI NIE ZMIENI SIĘ W RUINĘ

2011-12-11T10:13:00.000+01:00

Pamiętacie DWÓR HORODYŃSKICH W KOTOWEJ WOLI ?

Jak donoszą NOWINY 24 - osiemnastowieczny dworek Horodyńskich w Kotowej Woli, zwany „resztówką”, nie zniknie. Prace przy jego odtworzeniu idą pełną parą i być może za dwa, trzy lata budynek będzie dostępny w pełnej krasie.

A już niewiele brakowało, aby dworek zbudowany w stylu klasycystycznym zamienił się w kompletną ruinę. Od lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy opuścili je ostatni lokatorzy, niszczał na potęgę, mury się kruszyły, zarastały chwastami. Prace nad uratowaniem zabytku rozpoczęły się jesienią tego roku.

Odbudową zajęło się Stowarzyszenie Odnowy Wsi „Wolan”, kierowane przez sołtysa Edwarda Paterka. Dzięki pomocy Urzędu Gminy udało się pozyskać pieniądze na najpilniejsze prace. 200 tysięcy zł dał konserwator zabytków, 70 tysięcy złotych dorzucił Urząd Marszałkowski. Teraz podjęto starania o otrzymanie z ministerstwa kultury 410 tys. zł. Szacuje się, że na wszystkie prace nad odtworzeniem obiektu potrzeba będzie 2 mln zł.

Przetarg na roboty wygrał specjalistyczny zakład z Krakowa. Prace, na których ręką trzyma konserwator zabytków, obejmują roboty przygotowawcze i rozbiórkowe, renowację, przebudowę

i odbudowę ścian, odtworzenie nadproży, wykonanie stropu nad piwnicami, wykonanie stropu nad parterem, izolację ścian fundamentowych.

Jak mówi sołtys, dużą pomoc okazali mieszkańcy wsi przy usuwaniu gruzu i skuwaniu tynków oraz wyrównaniu terenu. Wywieziono piętnaście ciężarówek gruzu, potrzeba jeszcze dziesięciu kursów wywrotką. Przy pracy zatrudnionych zostało pięciu bezrobotnych mieszkańców Kotowej Woli.

- Zrobiony został strop zbrojeniowy, zabezpieczono otwory okienne folią, w środku obiekt jest osuszany – mówi sołtys. Prace budowlane mogą być kontynuowane, bo sprzyja pogoda, która z zimą nie ma nic wspólnego. Teraz tylko trzeba zabiegać o kolejne pieniądze.

WIZUALIZACJA OBIEKTÓW SAKRALNYCH

2011-12-06T11:22:00.000+01:00

Odwiedźcie koniecznie zakładkę Wizualizacja Obiektów Sakralnych na stronie

SKARBY PODKARPACKIE

Czerteż - 2007 r.

Czerteż - przed 1836 r.

KOLORYSTYKA ELEWACJI OBIEKTÓW ZABYTKOWYCH

2011-11-27T17:21:00.006+01:00

W poprzednim poście wspomniałam o wzorniku kolorystycznym, 35 kombinacji z 13 podstawowych kolorów, stosowanych do malowania elewacji, utworzonym przez F.Ch. Schmidta („Der burgerliche Baumeister” z 1790r.).

Autor podaje szczegółowy skład wszystkich kolorów (barwniki, podłoże), pisze o roli jaką odgrywa kolorystyka dla indywidualnego obiektu, a także dla wyglądu otoczenia. Odradza używanie kolorów czystych, o dużym stopniu nasycenia barwnikiem.

Wzornik może służyć jako źródło inspiracji oraz wiedzy na temat kolorystyki danego okresu.

W Polsce znajdujemy przykłady rozwiązań kolorystycznych na obiektach zabytkowych, tworzonych na podstawie w/w.

Ale ile elewacji mijamy w barwach "cukierkowych" ? I ile one mają wspólnego z barwnikami kopalnymi, mineralnymi, naturalnymi rudami i tlenkami, które były stosowane do barwienia gładzi i farb wapiennych, pokrywających elewacje w przeszłości ?

Czytam również różne wypowiedzi na forum skyscrapercity i wiele osób wypowiadających się na nim, podkreśla, iż w krajach, np. Niemcy, Holandia i wiele innych, jest duże zrozumienie wagi tradycji.

Oczywiście należy dodać, że wpływ na kolorystykę ma położenie geograficzne zabytku.

Przytoczę wnioski Pani Marii Wojtysiak, autorki artykułu z 13 numeru Wiadomości Konserwatorskich :

1. Samorządy powinny stworzyć prawo lokalne dotyczące min. zasad doboru kolorystki i technologii
na elewacje zabytkowe w zabudowie miejskiej. Uświadomienie właścicielom obiektów, iż ich budynek stanowi jedynie fragment większej całości i w związku z tym muszą stosować się do jasno określonych zasad, a nie swoich prywatnych gustów może zapobiec niefortunnym rozwiązaniom
w tym względzie.
2. Wobec zagrożenia, jakie dla kolorystyki obiektów zabytkowych niesie nowoczesna chemia, istnieje potrzeba wyeksponowania problemu ważnego dla inwestorów, wykonawców, ale przede
wszystkim dla pracowników służb konserwatorskich, którzy podejmują decyzje dotyczące doboru kolorystyki.
3. Należy opracować gamy kolorystyczne dla farb stosowanych na zabytkowe fasady, dające efekt zbliżony do wyglądu wypraw wapiennych.
4. Dla obiektów zabytkowych w zasadzie nie powinno się stosować współczesnych, ahistorycznych powłok koloryzujących. Należy zachować lub odtworzyć historyczną technologię i kolorystykę – niezależnie od trwałości powłok technologii tradycyjnej.

* źródło nr 13 Wiadomości Konserwatorskie

"... Z MIŁOŚCI DO BUDYNKÓW"

2011-11-26T21:02:00.000+01:00

Po długich poszukiwaniach - znalazłam "Der bürgerliche Baumeister, oder Versuch eines Unterrichts für Baulustige" rozprawa z XVIII wieku autorstwa Friedricha Christiana Schmidta, która stanowi kompedium ówczesnej wiedzy architektoniczno-budowlanej !

Moim bodźcem do poszukiwań był wzornik kolorystyczny autora - 35 kombinacji z 13 kolorów podstawowych, stosowanych do malowania elewacji (o czym w następnym poście).

Band 1: Welcher sie durch eine große Anzahl ganz verschiedener Pläne in den Stand setzt, die Einrichtung ihrer Wohngebäude selbst zu entwerfen, und ihnen alles lehrt, was sie vor, während und nach einem Bau zu wissen nöthig haben. (Gotha,1790)

Tom I zawiera wiele planów do projektowania budynku mieszkalnego, wskazówki do czynności

w trakcie i po zakończeniu budowy.

Band 2: Welcher im 1. Abschnitt die Anlage der zwischen andern Häusern eingeschlossenen steinernen bürgerlichen Wohngebäude lehrt, und im 2. Abschnitt Pläne zu kleinern und größern freystehenden Landhäusern liefert. (Gotha,1794)

Tom II to układy zwarte kamienic oraz plany budynków wolnostojących.

Band 3: Welcher im 1. Abschnitt die Anlage ganz kleiner und sehr großer Garten-, Lust- und Wohngebäude ... lehrt, und im 2. Abschnitt einige Pläne zu ganz schmalen, eingeschlossenen Bürgerhäusern ... liefert. (Gotha,1797)

Tom III poświęcony jest m.in. założeniom ogrodowym.

Band 4: Welcher im 1. Bande neun Ideen zu Gebäuden, die zur Anlage einer neu au [...]. (Gotha,1799)

Tom IV - pierwsza część to pomysły na budynki stosowane do budowy nowej dzielnicy, druga część jest kontynuacją różnych przepisów, pomysłów budowlanych.

Po wszystkie tomy w wersji PDF do obejrzenia/pobrania odsyłam Was na stronę

Biblioteki Uniwersytetu w Heidelbergu.

UL. SŁOWACKIEGO 47

2011-11-21T23:00:00.000+01:00

Niegdyś siedziba Algemene Jidysze Arbeter Partaj (AJAP) - dziś budynek mieszkalny, jeden

z mieszkańców zadał mi pytanie "a co tu pani fotografuje w tym BAJZLU ?" :). Ja nie postrzegam tej kamienicy jako bajzel, ja widzę kolejną ciekawą fasadę, a warto się na chwilę zatrzymać przy ul. Słowackiego 47 ...

... zatrzymać się i popatrzeć sobie na portal wejściowy ...

Wykorzystywanie motywu zwierzęcego do tworzenia ornamentów było znaczne, ale mniej intensywne

w porównaniu do roślinnego. Zwierzęta w postaci naturalnej lub wyidealizowanej pojawiają się

na przestrzeni wieków, najpierw wybór był prowadzony symbolicznie, a następnie dostosowywano do zdobniczych możliwości każdego.

UL. KOMISJI EDUKACJI NARODOWEJ 1

2011-11-15T10:04:00.000+01:00

Pozory czasem mylą - uwielbiam dopatrywać się detali na obdartych elewacjach kemienic/obiektów, poszukiwanie elementów ginących w odpadającym tynku, który skutecznie odstrasza przechodnia, stało się dla mnie wręcz obsesją. Zdjęcia poniżej, to XIX-wieczna kamienica na ul. Komisji Edukacji Narodowej (P-śl). Detale są inspiracją do tworzenia rękodzieła - odtworzone na przedmiotach codziennego użytku, prezentowałyby się zjawiskowo ... :) Tylko doba za krótka ...

Nawet klatka schodowa to źródło inspiracji ...

MOZAIKA - PRZEMYŚL

2011-11-11T11:51:00.002+01:00

Pierwsza napotkana mozaika zdobi elewację budynku - w pięknej dzielnicy willowej z XIX/XX wieku - przy ul.Puszkina, kopuła oraz oszczędnie rozmieszczone detale/płaskorzeźby dodatkowo nadają chrakterystyczny wygląd, wyróżniający dom na tle i tak wielu ciekawych obiektów w tej okolicy.

Druga mozaika stanowi element podokiennika kamienicy przy ul.Tarnawskiego 7 (adres głównego wejścia).

Poza mozaiką, kamienica posiada jeszcze jeden zaskakujący szczegół - płaskorzeźba, w środkowej części frontowej elewacji, nad oknem najwyższej kondygnacji ...

... kogut ! ... a ściślej - kogut bez głowy ...

MOZAIKA

2011-10-25T14:18:00.004+02:00

Wśród zdjęć, które dostałam od znajomych , znalazła się piękna mozaika na jednej z praskich kamienic, użycie tych drobnych elementów do stworzenia całego obrazu zachwyciło mnie do tego stopnia, iż postanowiłam bliżej zapoznać się z w/w zagadnieniem.

fot. BUCZKI FAMILY

Okładanie ścian było znane w najdawniejszych czasach - ze względów estetycznych i praktycznych.
W wyniku wzrastających wymagań kulturalnych gładka ściana, malowidła, tkaniny już nie wystarczały,
więc wprowadzano trwalsze materiały jak cegła, kamień (ortostaty), drewno, metal oraz marmur i szkło czyli MOZAIKA.

Marmur wchodzi w użycie w II w.p.n.e. w Aleksandrii, skąd w I w.p.n.e. dostaje się do Rzymu i Pompei.

Pan i Hamadriada - mozaika - Pompeje

Nie zadowalano sie jednak prostym ułożeniem płyt marmurowych - utrzymywał się antyczny trójpodział
(cokół, główne pole, fryz) , stosowano różnorodne zabarwienie oraz INKRUSTACJĘ.

Inkrustacja to technika barwnego płaskiego zdobienia ścian - w Ur (Sumeria) znaleziono inkrustacje konchą
i lapis lazuli z 2500 lat p.n.e.

* lapis lazuli - płytki glazurowe, w których przeważał kolor niebieski (azulejos od arabsko-perskiego słowa lazuwerd)

UR - STRONA WOJNY

UR - STRONA POKOJU

Inkrustacja została przeniesiona z Rzymu za Alpy, gdzie znalazła szerokie zastosowanie i była wykonywana
w różnych materiałach (kamień, glina, drewno) z twardszym wypełnieniem (kamień, metal, szkło, glina wypalana, masa perłowa, kość słoniowa).

Jeszcze w Rzymie przy ikrustacji marmurów osiągano efekty specjalne czyli trawienie oraz domalowywanie żył (adrowanie).

W okresie przedromańskim naśladowano rzymski sposób zdobienia ścian marmurem w bazylikach
(Bazylika Eufrazjana w Parenzo).

W Bizancjum wciąż okładano ściany, tu znajdują się najlepsze rozwiązania tego rodzaju dekoracji.
Zamiast inkrustacji - układano pewną kompozycję z odpowiednio przygotowanych płyt, pasków, krążków, umieszczano wstawki z barwnego szkła i złota dla zwiększenia efektu.

Ten rodzaj okładzin nosi nazwę MOZAIKI PŁYTOWEJ - stopniowo zanika w Rzymie(tak, że w renesansie stosowany jest prawie wyłącznie w pałacach papieży), w Wenecji natomiast nadal znajduje
zastosowanie(pałace i kościoły), wyparta przez malarstwo - powraca dopiero w baroku (kościoły jezuickie).

W XVI w. we Florencji wchodzi w modę rodzaj dekoracji polegający na wykonywaniu w marmurze kompozycji malarskich (kwiaty, owoce, ptaki, motyle, wazy, martwa natura, figury) -tzw. "pietra dura".

"Pietra dura" w Katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dubrowniku

Wykonanie tej dekoracji polegało na wycięciu w płytkach marmurowych projektowanej kompozycji
i zapełnieniu powstałych w ten sposób wolnych miejsc ściśle dopasowanymi kawałkami barwnego mamrmuru, jaspisu, lapis lazuli itp.

Ten rodzaj dekoracji to MOZAIKA FLORENCKA.

Najbardziej trwałą ozdobą okazała się MOZAIKA SZKLANA.Najstarsza -znana- pochodzi z wykopalisk
w Erech (Uruk) w Mezopotamii, ornament geometryczny wykonany ze słupków w kształcie ściętych stożków o wysokości 10cm pokrytych od strony licowej barwną gliną.

Pierwsze mozaiki ścienne chrześcijan pozostają pod wyraźnym wpływem mozaiki rzymskiej, nie odznaczają się wysokim poziomem artystycznym. Dopiero w 403 r.n.e., gdy Honoriusz przenosi swą rezydencję z Rzymu do Rawenny, sztuka ta osiąga wysoki poziom kompozycyjno malarski.

Mozaika - Grób Galla Placidia - V wiek

Mozaika - Baptisterium San Vitale - 521-547 r.

W VI wieku w Bizancjum wykonano wiele dekoracji mozaikowych, blaskiem i wspaniałością bizantyjscy władcy chcieli zaćmić Rzym - przykład Hagia Sophia

Bizantyjska mozaika przeniesiona zostaje :

- do Wenecji - gdzie od XI w. pokryto nią prawie 12 000 m2 powierzchni ścian kościoła San Marco

- na Sycylię, gdzie pokryto ściany katedry w Monreale

- do Francji, Hiszpanii, Czech, Niemiec

- do Polski - Sandomierz - kościół św. Jakuba - resztki mozaiki

- z budownictwem sakralnym garecko- katolickiej religii - do Kijowa, Nowogrodu, Pskowa, Moskwy
i innych miast, gdzie stosowana jest do chwili obecnej.

W XIV w. we Włoszech w związku z twórczością Giotta mozaika ustępuje freskom.

Tradycja mozaiki była podtrzymywana w wyniku potrzeby uzupełniania i konserwacji wielu zabytków.

Wracając do praskiej mozaiki z początku postu - jest to fragment secesyjnej kamienicy Towarzystwa Śpiewaczego Hlahol projektu Josefa Fanty, cała fasada prezentuje się następująco :

* źródło:

internet

literatura "ELEMENTY I DETALE ARCHITEKTONICZNE W ROZWOJU HISTORYCZNYM"

prof. dr Zdzisław Mączeński

O REKONSTRUKCJACH

2011-10-18T13:04:00.002+02:00

Czytam sobie dyskusję na temat REKONSTRUKCJI OBIEKTÓW ZABYTKOWYCH .

I co ja napotykam ? O proszę bardzo - poznańska kamienica.

I jeszcze Wrocław.

* źródło SKYSCRAPERCITY

BEZ LUKRU ...

2011-10-11T12:14:00.006+02:00

... ponieważ:

1. nie jest ani słodko, ani błogo na widok pustostanu, który zamiast godnie prezentować swoją piękną fasadę - straszy i wywołuje stan przygnębienia

2. jeszcze (!) nie polukrowano elewacji - co cieszy mnie osobiście, bowiem nie jestem wielbicielką wszechobecnych "jajecznic"/cukierni ... chociaż pozostawienie kamienicy w ruinie wcale mnie już tak nie raduje ... dlatego w celu pokrzepienia mej "zlukrowanej" duszy - lubię sobie pobuszować na SKYSCRAPERCITY oraz poszperać w sieci - czego efektem jest poniższe "znalezisko"

Pomysł cudowny ! Wyobraźcie sobie miasto pomalowane fantazją dzieci ! :)

Wracając do rzeczywistości.

* mój aparat nie jest stworzony do detali, proszę o wyrozumiałość i w celu powiększenia - klikać na zdjęcia

Zapuszczając się w ul. Grottgera (P-śl , boczna Dworskiego, na wysokości kina Centrum) spotykamy

XIX-wieczną ceglaną kamienicę - pustostan.

Czułam się obserwowana - to nie żadna babcia "pelargonia", ani też Biała Dama, ani nawet lokator "na gapę".

To "twarze" w głowicach pilastrów dzielących pionowo fasadę !

Zwróćcie uwagę na tralki pod oknami , na uplastycznienie obramienia okien, opaski "z uszami"
(tutaj w górnej części).

Najprostsze formy ram były znane już w architekturze antycznej, wynikały z potrzeby osłonięcia miejsc,

w których drewniana ościeżnica stykała się z wątkiem ściany.

Bardzo lubię oglądać zdobione wsporniki balkonów.

Frontowa elewacja również nie pozostaje w tyle w dziedzinie obserwacji przechodnia.

Kobieca postać obramienia (archiwolty) zdaje się strzec głównego wejścia zwieńczonego naczółkiem.

Schodząc w dół Grottgera podziwiać sąsiedni obiekt (którego pilaster już widoczny jest na powyższym zdjęciu) odprowadzana byłam wzrokiem lwich głów.

Elewacja również pionowo dzielona pilastrami , w oczy rzucają się często powtarzane naczółki nad otworami okiennymi.

Praktyczne zadanie naczółka polega na osłonięciu otworu od zaciekania , początkowo opierany był bezpośrednio na opasce, w wyniku dalszego rozwoju pojawiają się wsporniki.

Przyjrzyjcie się zdobieniom samych wsporników oraz przestrzeniom pomiędzy nimi.

Podokiennik - lizenki (po bokach), które oprócz funkcji zdobienia , pełnią również rolę wzmocnienia oraz podpierają konsolki pod naczółkami.

I płaskorzeźba ... wskazane się pogapić ;)

A jak się człowiek zapatrzy - to odnajdzie rokokowe muszle.

Główne wejście do budynku znajduje się pod adresem Dworskiego 28.

A pod powyższym adresem ...

... i uciekłam. :)

* przepraszam za "w" lub "z" pozostawione na końcach wierszy, ale winę ponosi edytor postów

TONZ ODDZIAŁ BIESZCZADZKI

2011-10-07T10:41:00.003+02:00

Kochasz Bieszczady ? Kochasz zabytki ?

Więc odwiedź TOWARZYSTWO OPIEKI NAD ZABYTKAMI/ODDZIAŁ BIESZCZADZKI.

(klikając w obraz dostaniesz się na stronę TONZ)

Strona jest bogato zaopatrzona w informacje o bieszczadzkich zabytkach, ale największe wrażenie zrobiła na mnie aktywność i zaangażowanie ludzi związanych z Towarzystwem.

Dla tych, którzy nie mają czasu ani możliwości uczestniczenia w wolontariatach jest opcja wspomagania 1%.

CERKWIE

2011-08-16T23:45:00.005+02:00

CERKIEW ŚWIĘTEGO SAWY W BELGRADZIE

Cerkiew świętego Sawy (serb. Hram svetog Save) – jedna z największych cerkwi prawosławnych na świecie, znajdująca się w Belgradzie.

Cerkiew zbudowano w miejscu starej świątyni, która spłonęła w XVI wieku. Odbudowę planowano już pod koniec XIX wieku, jednak projekt ukończono dopiero w 1985 roku.

ZMIANA - nieistniejące dwory - Kidałowice

2011-08-07T23:21:00.001+02:00

http://ozabytkach.blogspot.com/2011/06/nieistniejace-dwory-1-kidaowice.html

CO ZOBACZYMY NA MANHATTANIE ?

2011-08-07T19:51:00.006+02:00

A dokładniej - w HYŻNEM w województwie podkarpackim.

Na powyższych zdjęciach widoczne są kapliczki , których w Hyżnem jest o wiele więcej, rozsiane wzdłuż drogi (i nie tylko) stanowią nieodłączny element polskiego pejzażu, element, który nie powstawał bez głębszej przyczyny.

Kapliczki budowano np.: na krańcach wsi - między ludzką zabudową a przestrzenią natury: pól, łąk, lasów, gdzie zaczyna się świat sił pozaziemskich, sił przyrody.

Stawiano je w celu dziękczynnym za doznane łaski i dobrodziejstwa, odwrócenia klęsk żywiołowych od rodziny oraz dobytku, stanowiły również pamiątkę ważnych uroczystości rodzinnych, jednak przede wszystkim kapliczki powstawały ku chwale Bożej, w miejsach cudownych objawień i dla przykładu ludziom :).

Autorzy umieszczanych w kapliczkach postaci świętych to rzeźbiarze ludowi - zazwyczaj anonimowi artyści.

Najpopularniejsza była tematyka maryjna, ale chętnie i często umieszczano również wizerunki poniżej wymienionych świętych:

Jan Napomucen (strzegł brodów i mostów, ustawiony wśród łanów miał dbać o ich nawadnianie)

św.Florian (strzegł wsie przed pożarami)

św.Otylia (odpędzała szczury od spichrzy)

św.Agata i Barbara (strzegły życia i mienia od piorunów)

św.Ambroży (patron pszczelarzy)

św.Roch (bronił przed zarazą)

św.Antoni (bronił przed złodziejami, pomagał odszukać zagubione przedmioty)

św.Mikołaj (odpędzał wilki od podróżnych i był szczególnie łaskawy dla sierot).

Należy dodać, iż żadne zakazy wydawane przez władze zaborcze nie zahamowały procesu powstawania tych lokalnych miejsc kultu religijnego, jeszcze dziś ludzie o nie dbają i niejeden przechodzeń schyla przed nimi głowę lub zatrzymuje się na chwilę zadumy i modlitwy ... bo trzeba przyznać - jest w nich coś urzekającego, jakiś sentyment do rodzimych wartości ? :)

* dla zainteresowanych - polecam "Kapliczki i krzyże przydrożne" Magdaleny Grabias oraz STRONĘ INTERNETOWĄ w tej tematyce

W zabudowie Hyżnego spotkamy również drewniane domostwa.

Opustoszałe i zaniedbane.

A także zamieszkałe, których właściciele z pewnością starają się utrzymać "stan użytkowalności" :)

Poniższe zdjęcia są przykładem kontrukcji wieńcowej- charakterystycznej dla naszych budowli drewnianych.

Ściany składają się z belek poziomych łączonych na węgłach i skrzyżowaniach.

Aby przybliżyć zagadnienie wklejam skan ilustracji pochodzącej z bardzo dobrej książki

Tadeusza Broniewskiego "Historia architektury dla wszystkich".

Obiektem docelowym, który spowodował kilkugodzinne opuszczenie Boskiej Doliny w Dylągówce ;) oraz "wędrówkę" przez Hyżne - była oto ta piękna drewniana budowla !

Pierwsze wrażenie (z głównej drogi) - baaaardzo stary, zachowany jakimś cudem (!) drewniany kościółek. Zdziwiłam się ... bowiem informacja podaje, że jest to dawny dom parafialny wybudowany

(dopiero :)) w 1936 r. I tak mnie zachwycił !

Mimo, że znajduje się w sąsiedztwie

Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Hyżnem,

stoi osamotniony niszczejąc, z wywieszoną tabliczką informującą o grożącym zawaleniu ... a szkoda ...

STOWARZYSZENIE MAGURYCZ

2011-07-05T14:49:00.001+02:00

Dla wszystkich, którzy czują potrzebę AKTYWNEGO niesienia pomocy zabytkom.

STOWARZYSZENIE MAGURYCZ

Stowarzyszenie zrzesza osoby zaangażowane w ochronę zabytków, dziedzictwa kulturowego i środowiska przyrodniczego ze szczególnym uwzględnieniem terenów południowo-wschodniej Polski i Karpat.

Zainteresowani znajdą szczegółowe informacje na stronie stowarzyszenia.

O sprawach organizacyjnych - i nie tylko - na FORUM .

* ponownie dziękujemy PRZEMYSKIEMU INFO :)

HURKO - DWÓR PRYWATNY

2011-06-28T23:22:00.001+02:00

Wraz z Pańcią Rabką - postanowiłyśmy nawiedzać istniejące dwory Ziemii Przemyskiej !

Postraszyć (czytaj-ponękać) ewentualnych właścicieli/mieszkańców/bywalców :)

A na dworach się nie skończy !

Pierwsze nawiedzenie padło na Hurko . Zapraszamy ...

Dwór został wymurowany w XIX wieku z inicjatywy Skarbków-Borkowskich w południowej części wsi.

Obiekt powstał na planie prostokąta z jedną kondygnacją - najprawdopodobniej po 1852 roku.

Z czasem od strony zachodniej dobudowano człon dwukondygnacyjny.

Wraz z dobudowanym prostopadle ryzalitem (od zachodu), całość stanowi imponujacą bryłę.

Drzwi wejściowe są wierną kopią oryginału - którego nie dało się już uratować.

Oryginalne natomiast pozostały niektóre okna starszej części budynku.

Część wschodnia była podpiwniczona i miała rozbudowany dwutraktowy układ wnętrz z przelotową sienią na osi. Jak się z pewnością domyślacie - istniał również drewniany ganek.

Zdjęcia ówczesnego stanu w posiadaniu obecnego Pana Właściciela (którego serdecznie w tym miejscu pozdrawiamy - wciąż mając nadzieję, że zdjęcia zostaną udostępnione do użytku "blogowego").

Obok dworu znajdują się również zabytkowe drzewa oraz budynki gospodarcze (?).

Godna podziwu jest postawa Właściciela , który dzielnie walczy o przywrócenie świetności obiektu.

Wyremontowany dach , izolacja cokołu i wiele innych prac, mających na celu użytkowanie zabytku, uratowanie od ruiny i zapomnienia.

A jest z czym walczyć - przepisy, decyzje (ciekawostka - nagłośnione swego czasu - pozwolenie na ustawienie wieży GSM tuż obok dworu !) , finanse - "studnia bez dna" ...

Mimo wszelkich przeciwności, życzymy Panu Właścicielowi wytrwałości i bardzo dziękujemy (również Panom sąsiadom) za udzielone informacje ! :)

* Foto Pańcia Rabka

* Literatura "DWORY WOJEWÓDZTWA PRZEMYSKIEGO" Gosztyła, Proksa

CERKWIE SZLAKU IKON

2011-06-28T22:52:00.000+02:00

CERKIEW GREKOKATOLICKA PW. ŚW. DYMITRA W RADOSZYCACH

Obecną cerkiew zbudowano w 1868 r., konsekrowano w1872 r. Odnowiono a latach 1897 ( wtedy też dokonano ponownej konsekracji) i w 1973. W okresie II wojny światowej była uszkodzona odłamkami pocisków-podziurawiony dach, hełmy i urwany jeden z krzyży. Po wysiedleniu mieszkańców wojsko wywiozło znaczną część wyposażenia cerkwi i trzy dzwony. W latach 1948-1961 służyła wiernym rzymskokatolickim.

Jest to świątynia drewniana, zębowa, orientowana, trójdzielna, o przednawiu niewyodrębnionym w bryle. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, z zakrystią w przedłużeniu. Nad babińcem wieża konstrukcji słupowo-ramowej. Przednawie poprzedzone przedsionkiem takiej samej konstrukcji. Chór muzyczny nadwieszony, z malowidłami przedstawiającymi Łemkinie idące do radoszyckiej cerkwi-widoczna stara drewniana dzwonnica oraz Łemko siejący zboże. Pomiędzy tymi malowidłami aniołowie i szarfa z napisem :' Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój'.
Ołtarzyk rokokowy z XVIII w., z późniejszymi obrazami. Przy ławkach ciekawy malowany krzyż procesyjny. W przedsionku, po prawej stronie ikona przedstawiająca św. Cyryla. Na zewnątrz gzyms podokapowy i nadokienny. Budowla oszalowana deskami w pionie. Podmurówka odsłonięta blaszanym fartuchem. Dach o wspólnej kalenicy, dwuspadowy, z połaciami obejmującymi z boków wieżę. Od frontu ścięty, gzymsowany przyczółek. Wieżyczki z pozornymi latarniami nad wieżą, nawą i prezbiterium.
Cerkiew ta prezentuje typ północno-wschodni, wariant wieżowy.

Przed świątynią dzwonnica parawanowa, dwukondygnacyjna, pochodząca prawdopodobnie z początku XX stulecia. Na dzwonnicy jeden mały dzwonek zakupiony przez mieszkańców w latach 70. Na kopułach dzwonnicy krzyże łacińskie.

info." CERKWIE SZLAKU IKON" - Robert Bańkosz

ZAPOMNIANA CERKIEW - CHYRZYNKA

2011-06-28T14:25:00.007+02:00

Jest nadzieja ! :)

A to za sprawą zaangażowania ludzi, którzy swoją pracą (i swoimi portfelami) przywracają dawną cerkiew greckokatolicką "do życia" :)

Takie cuda dzieją się w Chyrzynce.

Zbudowana w 1857 r. drewniana cerkiew parafialna p.w.św. Szymona Słupika , usytuowana jest za ostanimi zabudowaniami sąsiedniej wsi , na skraju lasu.

Obok cerkwi stoi dzwonnica z 1911 r., murowana z kamienia.
Dwuarkadowa, kryta czterospadowym daszkiem.

Zachowały się także schody prowadzące do świątyni.

Trójdzielna, nawa szersza, prezbiterium zamknięte trójbocznie.

Dachy dwuspadowe pod blachą zwieńczone baniastymi wieżyczkami na sygnaturkę z latarniami.

Wewnątrz zachowała się polichromia figuralno-ornamentalna, wykonana w 1911 r. przez A. Demkowycza. Utrzymane w ciemnej tonacji, bogato zdobione sceny, przedstawiające Zmartwychwstanie,
Chrzest w Jordanie, Pokłon Trzech Króli.

TRWAJĄCE PRACE ORAZ EFEKTY ZOBACZYCIE TUTAJ .

* więcej informacji o cerkwi - Wrota Karpat Wschodnich

* dziękujemy PRZEMYSKIEMU INFO za podesłane informacje

CERKWIE SZLAKU IKON

2011-06-24T22:59:00.003+02:00

GREKOKATOLICKA CERKIEW PW.ŚW.MIKOŁAJA W RZEPEDZI

Pierwsza wzmianka o istnieniu tutejszej świątyni pochodzi z 1526 r. Obecną zbudowaną w 1826 r. o czym informuje napis na podłożu wejścia głównego. Remontowano ja w 1896 r., kiedy to prawdopodobnie dostawiono zakrystię od południa oraz przebudowano konstrukcję dachu. Kolejny remont przeprowadzono w 1969 r. Wówczas wspomniana zakrystia uległa rozbiórce. Następny jej remont odbył się w latach 1996-1998.

Budowla jest trójdzielna, zębowa, orientowana, z zamkniętym trójbocznie prezbiterium. Ma jedną zakrystię, od strony północnej. Przednawie jest poprzedzone niewielkim przedsionkiem konstrukcji słupowo-ramowej, przykrytym pulpitowym dachem.

Świątynia jest obecnie szalowana gontem, wcześniej deskami. Podczas ostatniego remontu zdjęto z przedsionka część oszalowania, tworząc jakby podcień.
Z zewnątrz cerkiew obiega gzyms podokapowy i nadokienny. Dach wielopołaciowy o wspólnej kalenicy, zwieńczony trzema baniastymi, ośmiobocznymi wieżyczkami z pozornymi latarniami na przednawiu, nawie głównej i prezbiterium. Na cerkwi krzyże kute, wykonane w 1896 r. Kamienna podmurówka osłonięta fartuchem.

W prezbiterium, nawie i przednawiu kopuły namiotowe, oktagonalne, w zakrystii strop. Sklepienia zwierciedlane.

Polichromia figuralno-ornamentalna z 1896r.,wykonana przez Josypa Bukowczyka.

Polichromia na chórze przedstawia: po lewej stronie cerkiew rzepedzką przed przebudową w 1896 r., po prawej-unicką katedrę w Przemyślu.Ikonostas, pochodzący z początku XIX w., uzupełniono w 1896 r.
Ołtarze boczne o charakterze barokowym, z młodszymi ikonami. Dwa ołtarze znajdują się w nawie głównej, po bokach ikonostasu, trzeci w prezbiterium.

Dzwonnicę, stojącą na osi cerkwi, zbudowano współcześnie ze świątynią, mogła być konstrukcją pozostałą po wcześniejszej cerkwi, gdyż wizytacja przeprowadzona w 1834 r. mówi o "starej dzwonnicy". Jest ona konstrukcji słupowo-ramowej, ma trzy kondygnacje oddzielone profilowanymi gzymsami. W kondygnacji górnej prostokątne okienka. Ściany lekko pochylone ku środkowi. Oszalowana deskami w pionie. Zwieńczona pozorną latarnią.

info." CERKWIE SZLAKU IKON" - Robert Bańkosz

CERKWIE SZLAKU IKON

2011-06-24T16:07:00.005+02:00

CERKIEW PRAWOSŁAWNA PW.PRZENAJŚWIĘTSZEJ BOGURODZICY W SZCZAWNEM

Cerkiew greckokatolicka (ob. prawosławna) w Szczawnem wzniesiona została w latach 1888-1889 przez cieślę Hojsana z Płonnej. Świątynia ulokowana na wzgórzu, ok. 150m od szosy Szczawne - Rzepedź.
Obiekt reprezentuje typ północno-wschodni cerkwi łemkowskiej w wariancie wieżowy.

W 1925 roku polichromię figuralną wykonało kijowskie Towarzystwo "Widrodżenia" rękami artystów: Pawła Zaporożskiego, Borysa Palin Pejła, Mikołaja Prasnyckiego, Jurko Krycha i Semena Ostapczuka.Po II wojnie cerkiew stała opuszczona. Końcem lat 50 sprzedano ją w prywatne ręce celem rozbiórki, do której nie doszło. W 1962 roku powstała tu filia parafii prawosławnej w Morochowie. W 1968 r. dokonano naprawy dachu cerkwi a w latach 90 m.in. wymieniono podmurówkę. Cerkiew do dziś nie posiada elektryczności.

Jest to świątynia drewniana, orientowana, trójdzielna, z pomieszczeniami o jednakowej wysokości, poszczególne części na planie zbliżonym do kwadratu, osadzona na kamiennej podmurówce, szalowana pionowo deskami. Nawa szersza od pozostałych części, od zachodu znajduje się babiniec z krótkim przedsionkiem, szerokością równy sanktuarium. Okna prostokątne, zamknięte łukiem odcinkowym, w nawie potrójne.

Prezbiterium zamknięte trójbocznie, zakrystia od południa. Nad zachodnią częścią babińca znajduje się wieża o konstrukcji słupowo-ramowej i prostych ścianach. W nawie strop z fasetą, natomiast w pozostałych pomieszczeniach sufity. Sanktuarium wydzielone ikonostasem. W babińcu znajduje się nadwieszony chór muzyczny z wybrzuszonym parapetem o pełnej balustradzie. Na ścianach, sufitach i balustradzie chóru polichromia figuralna i ornamentalno-roślinna.

Na zewnątrz gzyms dwustrefowy (podokapowy i nadokienny). Dach o wspólnej kalenicy, dwuspadowy, którego połacie ujmują po bokach wieżę, od wschodu wielopołaciowy, od frontu przyczółek, ogzymsowany. Hełm wieży namiotowy z sześcioboczną latarnią pozorną. Nad nawą wieżyczka kopulasta, nad prezbiterium baniasta z pozornymi latarniami - obie ośmioboczne, nad babińcem czworoboczna, nakryta dachem namiotowym, natomiast zakrystia kryta dachem trójspadowym.

Dzwonnica drewniana, oszalowana, konstrukcji słupowej z roku budowy cerkwi, remontowana w 1973, ulokowana na osi cerkwi. Trzykondygnacyjna, poszczególne kondygnacje oddzielone daszkami okapowymi, kryta blachą na dachu kalenicowym, zwieńczona hełmem.

http://www.twojebieszczady.pl/st_cerkwie/cerkiew_szczawne.php
info." CERKWIE SZLAKU IKON" - Robert Bańkosz

CERKWIE SZLAKU IKON

2011-06-24T14:43:00.007+02:00

CERKWIE SZLAKU IKON

Większość zachowanych do dziś cerkwi pochodzi z XVII - początku XX w., w nieliczne sięgają XVI-XVII w., jednostki zaś XV. Spowodowane jest to niedługowiecznością materiału budowlanego. Najstarsze zabytki przetrwały do dzisiejszych czasów znacznie przebudowane, ze śladami stylów różnych epok.
W dawnej diecezji przemyskiej do 1939r. istniało 1133 cerkwie. Po zmianie granic, na terenie nowego państwa polskiego pozostało 726 cerkwi, z czego 10 znacznie ucierpiało podczas działań wojennych. Na skutek zawirowań politycznych oraz upływającego czasu do dnia dzisiejszego zniszczeniu uległo 340 cerkwi, czyli niemal 50% stanu posiadania.
Tajemnica zakleta w karpackich cerkwiach, szczególnie tych drewnianych, pobudowanych z drzew, które rosły przez lata na tej jałowej ziemi po to by ostatecznie stać się świątynią lub ikoną daje nam pretekst do głębszego zapoznania się z tą architektura i kulturą.

CERKIEW ZAŚNIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY W PRZEMYŚLU

fot. Marcinka P. najsłynniejszeego fotografa w przemyskiej wiosce :-)

Cerkiew parafialna dekanatu Przemyśl - murowana o trzech kopułach. Wzniesiona po 1887 roku w miejscu dawnej cerkwi
drewnianej, jako cerkiew grekokatolicka.Zniszczona została po II wojnie światowej, odnowiona w latach 1982-1984.

Obok cerkwi znajduje się dzwonnica z zabytkowymi dzwonami z drugiej połowy XVIII wieku oraz cmentarz.

info." CERKWIE SZLAKU IKON" - Robert Bańkosz

NIEISTNIEJĄCE DWORY - 4. HERMANOWICE

2011-06-23T10:53:00.001+02:00

Pierwsza wzniesiona siedziba w Hermanowicach spłonęła w 1770 roku.

Na miejscu starszego założenia - w 1807 roku - powstał na wzniesieniu murowany dwór na planie prostokąta, pokryty gontowym czterospadowym dachem. pokoje dworskie były bogato wyposażone,

a galeria obrazów rodzinnych i biblioteka słynęły w okolicy.

Dwór został doszczętnie zniszczony podczas I wojny światowej.

Resztki parku krajobrazowego - jedyny świadek istnienia obiektu.

Na szczęście historyk Roman Aftanazy - dzięki swojemu zaangażowaniu w opracowanie dziejów polskich dworów i pałaców szlacheckich na Kresach Wschodnich - zdążył uwiecznić (przed 1914 r.) na fotografii frontową elewację dworu.

Natomiast dzięki Janowi Jaruntowskiemu - w XIX wieku Jaruntowscy mieszkali w Hermanowicach - możemy podziwiać ogólny widok dworu z 1830 roku ! :)

* źródło</span>
literatura "DWORY WOJEWÓDZTWA PRZEMYSKIEGO" Gosztyła, Proksa
wikipedia
genealogia

DWÓR POLSKI OCZAMI BRONISŁAWY RYCHTER-JANOWSKIEJ

2011-06-19T12:38:00.002+02:00

W celu przybliżenia "klimatu" dworku polskiego - malarka i publicystka Bronisława Rychter-Janowska ,

a dokładniej jej wspaniałe prace :)

"Przed dworkiem"

"Krzewy różane przed dworkiem"

"Dworek z dzikim winem"

"Dworek w zachodzącym słońcu"

"Dwór w jesiennym pejzażu"

"Dworek jesienią"

"Jesienią przed dworkiem"

"W saloniku przy oknie"

"Wnętrze w saloniku"

* źródło

wikipedia

ARTYZM

NIEISTNIEJĄCE DWORY - 3. KUPIATYCZE

2011-06-19T09:34:00.002+02:00

Inwentarz folwarku Kupiatycze i Darowice z 22 maja 1786

Folwark z drzewa tartego w węgły budowany na około trynkowany gątami pobity, w którym jedna izba z alkierzem , druga zaś izba ze spiżarką. Piece w tych izbach kaflowe z kominami murowanymi na dach wyprowadzonemi, okien w pierwszej izbie trzy w drzewo oprawnych, a w alkierzu jedno, w drugiej zaś izbie okien dwie podobnie w drewno oprawnych, w spiżarce także okno jedno, w którym trzy szyby ze wszystkim potłuczone.

Gumno płotem wkoło z chrustu ogrodzone i ociernione, do którego wrota z tarcic jadłowych i furtką,

w tym gumnie szop trzy, dwie na zboże, a trzecia na młocarnie, te szopy na słupach dębowych, z tych szop jedna nowo erygowana, druga dobrze zreperowana, trzecia zas wcześniej reperacji i poszycia nowego potrzebująca.

Obora w kwadrat na słupach, do której wrot dwoje starych z tarcic złożonych, taż obora chrustem wkoło dubeltowym ogrodzona, w tej stajen pięć, to jest jedna na woły z dwiema żłobami z tarcic jodłowych zbitemi z drabinami dwoma, druga stajenka mała dla koni dyspozytora, w której żłób

z tarcic zbity nowy i drabiną, czwarta na trzody chlewną, piąta na krowy cielne. Na tej oborze dach słomą poszyty zły, reperacji znacznej potrzebujący.

Piekarnia z drzewa budowana już po części zrujnowana, do której drzwi z deszczek na biegunach drewnianych do sienie, w tej jarzma do dojenia krów teraz zrujnowana, z tej drzwi do izby piekarnianej z deszczek jodłowych na biegunach drewnianych, w tej piec piekarski zły, okno jedno o trzech szybach, przy tej izbie znajduje się komórka zdezelowana, na tejże piekarni dach słomą teraz de nowo poszyty.

Spichlerz z drzewa tartego budowany z powałą i przegrodami do sypania zboża, stary reperacji znacznej i poszycia nowego potrzebujący.

Obiekt opisany powyżej do dziś się nie zachował, ale wiadomo,że był to dwór o prostym układzie przestrzennym ,w sąsiedztwie - obora, piekarnia, spichlerz i gumno.

* w Kupiatyczach istnieje do dziś przekształcony dwór - wymurowany na początku XX wieku.

* literatura "DWORY WOJEWÓDZTWA PRZEMYSKIEGO" Gosztyła, Proksa

NIEISTNIEJĄCE DWORY - 2. KUŃKOWCE

2011-06-19T08:35:00.003+02:00

Kuńkowce aż do I wojny światowej posiadały najpiękniejszy dwór staropolski na ziemii przemyskiej, który gromadził bogate zbiory dzieł sztuki.

Podczas drugiego oblężenia Przemyśla obiekt został wysadzony w powietrze - a tym samym przestał istnieć, z całego założenia parkowo - dworskiego pozostało niewielkie skupienie zabytkowych drzew.

* literatura "DWORY WOJEWÓDZTWA PRZEMYSKIEGO" Gosztyła, Proksa

NIEISTNIEJĄCE DWORY - 1. KIDAŁOWICE

2011-06-13T11:48:00.001+02:00

Ziemia przemyska w okresie staropolskim była krainą dworów - siedziby szlachty średniej i zamożnej.
Wiele obiektów przetrwało do dnia dzisiejszego , niszczone, przebudowywane, ale istnieją i dzięki temu pamiętamy o nich. A co z tymi, które zostały zrównane z ziemią, a jedynym śladem po nich są kopce ziemne, resztki parku krajobrazowego, ustny przekaz, dokumentacja archiwów ? Zapominamy ?
Otoż nie ! piszemy , czytamy , szukamy ... podtrzymujemy pamięć.

Poniższy tekst przypomina o dworku w KIDAŁOWICACH.
W XIX wieku powstał tu zespół dworski . Dwór był posadowiony na rozległym i malowniczym wzniesieniu, otoczony XVIII-wiecznymi ogrodami.
Niestety możemy sobie tylko wyobrazić piękne, pełne zagospodarowanie tego obszaru, ponieważ okres wojenny zniszczył dwór , a do dziś zachowały sie jedynie stajnia, spichlerz i stodoła.

* literatura "DWORY WOJEWÓDZTWA PRZEMYSKIEGO" Gosztyła, Proksa

DOSTAŁYŚMY NA MAIL-a BARDZO CENNĄ WIADOMOŚĆ OD przemek11552 O NASTĘPUJĄCEJ TREŚCI :

"Chciałbym zauważyć, że informacja o dworze w Kidałowicach nie jest do końca poprawna. Dwór ten nadal istnieje choć mocno przebudowany. po wojnie znajdowała się w nim szkoła, a pod koniec lat sześćdziesiątych całkowicie go "zmodernizowano" zmieniono wtedy stropy dach całkowicie zmieniono rozkład wnętrz a także wielkość i rozmieszczenie okien od strony podjazdu,Rozebrano przeszklony ganek, przetrwały ściany zewnętrzne i potężna jednoprzestrzenna kolebkowo sklepiona piwnica i co ciekawe przybudowana bezpośrednio do dworu łazienka/toaleta. Do niedawna istniała jeszcze kuchnia dworska zlokalizowana nieopodal i połączona z dworem charakterystycznym przeszklonym korytarzem (nieistniejącym od dłuższego czasu) Dziś w budynku tym znajduje się szkoła filialna w Kidałowicach lecz nie jest pewne jak długo.(...)".

BARDZO DZIĘKUJEMY I SERDECZNIE POZDRAWIAMY :)

CZY WARTO MIESZKAĆ W ZABYTKU

2011-05-24T13:32:00.000+02:00

Architektura w akcji - konferencja na temat roli sztuki w architekturze oraz zabytkowej architektury mieszkaniowej i przykładów dobrej modernizacji, podczas której (28 maja 2011) odbędzie się wykład "Mieszkając w zabytku" , nawiązując - warto przeczytać artykuł SMUTKI I RADOŚCI WŁAŚCICIELA ZABYTKU .

"STARE" W POŁĄCZENIU Z "NOWYM"

2011-05-24T12:28:00.001+02:00

Zabytek + nowoczesna nadbudowa ? Innowacyjne wnętrza w starych murach ?

Czy jedno z drugim się wyklucza ? Czy jednak jest miejsce na harmonię i uzupełnianie się ?

Artykuł BUDYNKI Z DRUGIEJ RĘKI zwraca uwagę na ten "szalony" pomysł ;), który wzbudzał i wciąż wzbudza sprzeczne emocje.

Księgarnia w byłym kościele Dominikanów projektu MERKX+GIROD ARCHITECTS

Centrum Nauki i Edukacji Muzycznej SYMFONIA w Katowicach projektu KONIOR STUDIO

O Katowickim Centrum możecie przeczytać w tekście SKLEJANIE NAWARSTWIEŃ.

Poniżej "taka mała kontrowersja" Edouarda François

Hotel przy Avenue des Champs Elysées w Paryżu. Pozornie naśladuje wyglądem okoliczne, bogate, XIX-wieczne kamienice. Ma tą samą wysokość, podziały, detal architektoniczny.

Jednak jego elewacje wykonano nie z kamienia, a z szarego betonu, dekoracje rzeźbiarskie są „udawane”.

Funkcję okien pełnią "płaskie monitory" z ciemnego szkła.

Więcej na Sztuka Architektury .

„Najważniejsze jest nie samo wrażenie piękna, lecz impresja bogatego nawarstwiania się

historii i kultury miasta, obecność różnych epok i cywilizacji..." Christian Norberg Schulz

Czy zgadzacie się z powyższymi słowami, na które powołują się architekci z Konior Studio ? :)

Na koniec postu Jerzy Szczepanik-Dzikowski o NOWYM I STARYM .

KONCEPCJA REWITALIZACJI RYNKU STAREGO MIASTA W PRZEMYŚLU

2011-05-11T11:31:00.000+02:00

Koncepcja ta jest kompleksową propozycją obejmującą nie tylko płytę Rynku, ale przede wszystkim restytucję Ratusza, odbudowę dwóch kamienic pierzei zachodniej oraz dwóch kamienic pierzei południowej Rynku.

Kryterium, które leży u podstaw odbudowy tych budynków jest nie tylko chęć nadania Rynkowi staromiejskiego klimatu, ale i rozwiązanie problemu "uciekającej przestrzeni Rynku".

Więcej informacji na Forum Rozwoju Przemyśla .

NOC MUZEÓW - 14 MAJA 2011 - W GODZINACH OD 20.00 DO 24.00

2011-05-10T09:25:00.001+02:00

Już 14 maja 2011 odbędzie się NOC MUZEÓW ! Fanów zapraszamy na stronę

http://noc-muzeow.pl/index.php , która zawiera szczegółowe informacje dotyczące tego interesującego wydarzenia.

* Pierwsza Noc Muzeów odbyła się w Berlinie w roku 1997, w 2001 przekształciła się w imprezę o zasięgu ogólnoeuropejskim, w której udział bierze obecnie około 120 miast Europy. 

Głównym celem tej imprezy, odbywającej się pod patronatem Europejskiej Rady Europy, jest utworzenie płaszczyzny spotkania dla muzeów i prezentowanej przez nie sztuki oraz publiczności. 

Noc Muzeów już od wielu lat odbywa się również w Polsce (od 2003 r.), i z roku na rok do organizacji tego wydarzenia przystępuje coraz więcej miast.

NIE JEST TRAGICZNIE ...

2011-04-29T11:53:00.001+02:00

Forum Rozwoju Przemyśla przedstawia informacje o planach inwestycyjnych na 2011 rok - związanych z turystyką i zabytkami , NIE chcąc narzekać - nie jest tragicznie ... ale stanowczo ! mogłoby być o wiele ! lepiej w naszym Przemyślu ... :) ;)

! WOLONTARIAT ! - NARODOWY INSTYTUT DZIEDZICTWA

2011-04-29T11:25:00.000+02:00

V etap badań

archeologiczno-architektonicznych zabytkowego zespołu podziemnych kopalń węgla brunatnego

w miejscowości Piła gm. Gostycyn

*** WIĘCEJ NA ZABYTEK.PL

DWÓR HORODYŃSKICH - KOTOWA WOLA

2011-04-29T10:20:00.005+02:00

Nawiązując do wcześniejszego posta , chciałyśmy przedstawić DWÓR HORODYŃSKICH

w Kotowej Woli - wsi podkarpackej w powiecie stalowolskim .

Obiekt został wzniesiony na przełomie wieku XVIII-XIX. W latach świetności był to obszerny budynek parterowy, podpiwniczony o dachu dwuspadowym krytym gontem.

W dworku było wiele pomieszczeń. Jedna z sal była okrągła i miała połączenie z dwoma sąsiednimi pokojami. Wzdłuż wschodniej części dworku znajdował się przeszklony ganek.

Majątek obejmował ok. 1000 ha gruntów ornych, istniał do dnia tragicznej zagłady rodziny

Horodyńskich - 24 czerwca 1943 roku.

Obecny stan to ruina , otoczona resztkami parku . Nadzieję na odratowanie i przywrócenie dawnej dostojności obiektu , daje przyznane dofinansowanie .

Dwory to wspaniałe dziedzictwo polskiej kultury , niemi świadkowie polskich tradycji rodzinnych

i społecznych , szkoda patrzeć jak obracają się w ruinę - pozostawione , zaniedbane ...

Więcej o dworach możecie poczytać na DworyPolskie.pl . :)

* źródło
www.polskaniezwykla.pl
regiopedia

237 ZABYTKÓW OTRZYMA DOFINANSOWANIE

2011-04-28T13:34:00.000+02:00

Wojewoda podkarpacka Małgorzata Chomycz zaakceptowała listę wniosków, które pozytywnie oceniła specjalna komisja powołana przez podkarpackiego konserwatora zabytków.
Jak powiedziała Chomycz podczas konferencji prasowej, w sumie wpłynęło ponad 408 wniosków.
„Z tej liczby zaakceptowanych zostało 237 i wśród nich podzielono kwotę ponad 9,1 mln zł. Województwo podkarpackie ma największą pulę pieniędzy w kraju do podziału na ochronę zabytków” - zaznaczyła.

"Dotację w stu procentach wnioskowanej kwoty – 50 tys. zł - przyznano tylko na renowację cerkwi w Rudce. „Obiekt niedawno przeszedł na własność gminy Sieniawa. Jest to wyjątkowo cenny zabytek, dlatego prace konserwatorskie mogą być sfinansowane w 100 procentach z dotacji, pozwala nam na to ustawa. Pozostałe wnioski zostały sfinansowane w 50 proc. lub w mniejszym procencie” – powiedziała wojewoda.

Najwyższe kwota dofinansowania wynosi 200 tys. zł; otrzymały je m.in. Muzeum Kresów w Lubaczowie na renowację cerkwi w Radrużu, parafia przy Bazylice św. Trójcy w Krośnie na kontynuację prac konserwatorskich wnętrza kościoła farnego oraz gmina Przemyśl na modernizację Zamku Kazimierzowskiego i kolejne 200 tys. zł na prace konserwatorskie podziemnej trasy turystycznej.
200 tys. zł przeznaczone zostanie również na uratowanie dawnego dworu Horodyńskich w Kotowej Woli, który znajduje się w kompletnej ruinie.

Podkarpacki rejestr zabytków liczy ponad 12 tys. obiektów ruchomych i nieruchomych. Z tej liczby 102 obiekty wymagają natychmiastowych prac konserwatorskich.

* źródło
www.przemysl.naszemiasto.pl
wikipedia
regionopedia

PRZEMYŚL - UL. SŁOWACKIEGO 33

2011-04-09T14:36:00.002+02:00

Dzisiejszy post rozpoczyna "ciag kamieniczny" wzdłuż ul. Słowackiego .
Druga połowa wieku XIX - to eklektyzm - czyli powielanie wzorców , zapożyczonych z poprzednich epok .

Eklektyzm "przyporządkowuje" neo-style do obiektów w zalezności od ich przeznaczenia - dla kamienic był to neorenesans , neobarok i secesja .
Kamienica - jak widać - juz po remoncie elewacji :) , uwagę przyciąga maszkaron - rzeźbiarski detal architektoniczny (gotyk, renesans, barok) , który stanowi ozdobę kapitelu pilastrowego .

I piękne zbliżenie :)

* foto - internet

PRZYŁĄCZ SIĘ DO AKCJI !

2011-04-01T13:53:00.000+02:00

Z wielką przyjemnością umieszczam informację o bardzo ważnej inicjatywie zorganizowanej przez grupę osób, która w ramach "listowej akcji" , niszczejące i zapomniane zabytki , przywraca do dawnej świetności !
Każdy z nas może się przyłączyć do akcji !
Więcej na RATUJEMY POLSKIE ZABYTKI

KAMIENICE MIESZCZAŃSKIE - Przemyśl

2011-03-29T11:05:00.003+02:00

Pierwsze wzmianki o mieszczańskich kamienicach przyrynkowych pochodzą z XV wieku.
Obecny wygląd kamienic to wynik wielu działań na przestrzeni wieków , wygląd wtórny pochodzący z XIX wieku i początków wieku XX. Nie jest on adekwatny do autentycznej wielowiekowej historii miasta , która jest ukryta pod ziemią.
* o podziemiach kamienic Rynku 1 można przeczytać TUTAJ

Tekst dotyczy więc kamienic mieszczańskich z XIX wieku.

Wielu mieszczan w XIX wieku żyło na wyższym poziomie niż szlachta.
W większych miastach zaczęto wznosić kamienice czynszowe z parterem przeznaczonym na działalność usługową i handlową. Na tyłach większości kamienic znajdowały się ciemne podwórka - w mniej zamożnych dzielnicach stawały się miejscem rozkwitu XIX- wiecznego folkloru miejskiego.
Do połowy XIX w. wiele kamienic w mieście zachowała od frontu wysoką sień , w trakcie środkowym schody prowadzące na piętro , a w trakcie tylnym jedno pomieszczenie (np. warsztat) z wydzielonym wąskim korytarzem prowadzącym na podwórze.
W miarę potrzeb stosowano sklepienia nad kondygnacją piwnic i pomieszczeniami , w środkowym trakcie wznoszono ciąg zabudowy gospodarczej w głąb (oficyna boczna).
Przestrzeń piętra była zasadniczą częścią mieszkalnego domu i mieściła od frontu najbardziej reprezentacyjne pomieszczenie.

Wygląd zewnętrzny.
Pod koniec lat czterdziestych przyjął się nowy typ kamienicy mieszkalnej o jednym lub dwóch piętrach .
Były to domy dwutraktowe , stawiane frontem do ulicy , na szerokiej działce budowlanej.
Miały zwykle po dwie oficyny boczne - ustawione prostopadle , a czasem oficyne tylną - zamykającą działkę.
Zawierały po kilka osobnych mieszkań.
Bardzo często były to domy nadbudowywane na dawnych budynkach parterowych.
Mieszkania od "frontu" były większe - trzy i czteropokojowe, w oficynach mniejsze , wszystkie miały kuchnie w oficynach bocznych oraz pokój jadalny - przechodni.
Od 1860 r. zaczęto wznosić kamienice trzypiętrowe - dotąd występujące bardzo sporadycznie.
Zamożniejsza jednak ludność poszukiwała nowych, bardziej komfortowych mieszkań , uprzywilejowane niegdyś dzielnice staromiejskie degradowały się , stając się siedliskiem ludności ubogiej.

* tekst - źródło : literatura
* fotografie - źródło : Biblioteka Przemyśl

ARTYSTKA , KTÓRA POKAZAŁA ARCHITEKTURĘ NIEWIDOMYM

2011-03-27T13:19:00.001+02:00

Edyta Ołdak - jest to artystka, która (bez rozgłosu, trochę stojąc z boku medialnego szumu) organizuje niepowtarzalne akcje. W każdy z nich wkłada dużo czasu i poświęcenia.W swoich projektach wykorzystuje architekturę, często zabytkową. Np. wspólnie z praskimi dzieciakami ożywiła dziś zapomnianą, niegdyś najpiękniejszą praską kamienicę przy ul. Okrzei 26.

Edyta postanowiła pomóc dzieciom zobaczyć architekturę. Dzięki opisom audiodeskrypcji oraz dotykaniu makiet budynków, po raz pierwszy miały możliwość poznania współczesnej sztuki budowania. Do udziału w akcji namówiła znane pracownie architektoniczne (m.in. Stefana Kuryłowicza, JEMS Architekci). Projektanci opowiedzieli dzieciom o swojej pracy, a potem wspólnie zwiedzili pracownie, m.in. makieciarnię, miejsce w którym powstają modele budynków.

*** Więcej na Uwaga ! Zabytek

STUBNO - ZESPÓŁ DWORSKI

2011-03-24T23:44:00.003+01:00

Pierwsze wzmianki o miejscowości datowane są na 1358 r.
W XIX wieku zbudowano tu dwór i założono park krajobrazowy , ale geneza siedziby jest dużo starsza.
Niegdyś własność rodziny Myszkowskich , od 1945 r. - państwa.

Obecny (bowiem przebudowany po I wojnie światowej dla Myszkowskich) wizerunek - jest bliski każdemu Polakowi - tzw. "styl dworkowy" - kontynuacja neoklasycyzmu.

Jest to budynek parterowy z mansardowym dachem i z portykiem przy elewacji frontowej. W jego rzucie wyodrębniają się trzy części : centralna o dwutraktowym układzie i dwie boczne o bardzo rozbudowanym wnętrzu. Obiekt nie posiada zabytkowego wyposażenia.
Poniżej - główne pomieszczenie w części centralnej.

Z powodu braku właściwej opieki i konserwacji , dwór oraz jego otoczenie, ulega coraz bardziej postępującej dewastacji i z jego dawnej świetności pozostało juz bardzo niewiele.

PIERWSZY POST !

2011-03-18T21:04:00.002+01:00

Blog ma na celu popularyzację wiedzy o zabytkach , ich ochronie i konserwacji.
Zapraszamy :) skromne autorki - Magda i Aneta :)